Jeśli zadajecie sobie Państwo pytanie tego typu, zachęcamy, by odpowiedzieć sobie na kilka ważnych pytań.

Czy chcecie mieć psa, który jest duży i silny? Czy nie stronicie od spacerów i przebywania na świeżym powietrzu? Czy chcecie, aby pupil mieszkał w domu/mieszkaniu? Oczekujecie od psa radości, inteligencji, przyjaźni? Chcecie nauczyć go tyle, ile to możliwe?

Jeśli odpowiedzieliście Państwo twierdząco na powyższe pytania, labrador jest wyborem odpowiednim. Jeśli jednak dominowały tutaj odpowiedzi negatywne, zachęcamy, by zastanowić się jeszcze nad wyborem rasy.

Labrador to pies inteligentny, który szybko się uczy, więc głównie z tych względów jest odpowiedni dla właścicieli „początkujących”, którzy nie mieli wcześniej do czynienia z tresurą lub po prostu nie mają na nią czasu. Pies z tego gatunku nie stara się zdominować swojego właściciela.

Można powiedzieć, że nauka jest wręcz dla niego przyjemnością. Co więcej, labrador łatwo przystosuje się do wszystkich warunków, w jakich przyjdzie mu żyć. Jest tutaj wszakże jeden warunek – pies ten potrzebuje dużej ilości ruchu. Jeśli nie zapewnimy mu do tego warunków, może okazać się, że zrobi się niegrzeczny i zdemoluje mieszkanie, czy pogryzie meble. Labradory, ze względu na swoje pochodzenie, uwielbiają pływać.

Reprezentanci tej rasy nie odpuszczą sobie pomoczenia się jeśli tylko pojawi się ku temu okazji. Sierść tego psa łatwo pielęgnować i nie wymaga on częstych kąpieli, czy wizyt u fryzjera.

Labradory mają bardzo ciekawą osobowość, która wpływa na ich popularność wśród ludzi. Są to psy odważne, ale, co ważne, nieagresywne. Są opanowane, zrównoważone i wesołe, nie powodują bójek, a gdy są zaczepiane, raczej unikają kontaktu.

Labradory nie stronią od pieszczot i uwielbiają się bawić nawet gdy są już dorosłe. Dla rodzin ważną informacją jest to, że psy z tej rasy lubią dzieci i są bardzo w stosunku do nich cierpliwe. Labrador zmęczony, który nie chce się już bawić, nie będzie warczał czy szczekał, a po prostu ze spokojem odejdzie.

Ze względu na fakt, że agresja jest labradorowi praktycznie obca, pilnowanie posesji nie będzie sprawiało mu przyjemności. Niemniej jednak, ze względu na gabaryty, już sama jego obecność budzi respekt.

Labradory mają wiele predyspozycji, są psami wszechstronnymi i mogą pomóc człowiekowi w wielu dziedzinach życia.

Sprawdzą się bardzo dobrze jako zwierzęta myśliwskie (ze względu na nieodpartą chęć aportowania, jak również przebywania w wodzie), psy policyjne (mają doskonały węch), psy pomagające w odkopywaniu ludzi spod śniegu czy gruzu, przewodnicy (spośród wszystkich psów-przewodników około 80% to przedstawiciele interesującej nas rasy), terapeuci (labradory często wykorzystywane są w tzw. dogoterapii), czy po prostu psy rodzinne – są bardzo wierne, łagodne i z reguły nie sprawiają swoim właścicielom żadnych kłopotów.

Skąd pochodzą Labradory? Wygląda na to, że z Nowej Funlandii, w którym to miejscu na kuli ziemskiej pomagały swoim właścicielom-rybakom w wyławianiu sieci na brzeg.

Regionalnie nazywane były psami św. Jana i ich wygląd różnił się nieco od dzisiejszego. Przodek labradora był bowiem średniej wielkości zwierzęciem, którego ubarwienie było ciemne lub cętkowane, a sierść kręcona. Do Europy Labradory zostały przywiezione przez angielskich rybaków. Rasą tą zainteresował się pewien hrabia, który odkupił zwierzęta i zajął się ich hodowlą.

Psy te zostały szybko udomowione i od tego czasu zyskały sobie nie tylko ogromną popularność, ale również opinię zwierząt rodzinnych i bardzo inteligentnych.